طریقت مولا علی در سیاست و حکومت - امیرالمومنین امام علی (ع)
   
  امیرالمومنین امام علی (ع)

 

 

 

 

 

در مذهب ، كلام حق ، ناد علي است * طاعت كه قبول شود ياد علي است * از جمله آفرينش كون و مكان * مقصود خدا علي و اولاد علي است * منسوب به حضرت حافظ

        آخرین مطالب 

انسان ممکن الخطاست
شیر و شمشیر خدا
سخن امام علی(ع) درباره مهمترین عامل شتاب انتقام خدا
علامه مجلسی و صوفیه
احادیثی در مورد حق الناس!!!
پیش بینی داعش توسط امیرالمومنین (ع)
پیش بینی حضرت علی (ع) درباره سرنوشت آمریکا+لینک دانلود کتاب
دانلود کتاب نظرات سیاسی در نهج البلاغه
دعایی از حضرت علی(ع): طلب همسر خوب از خداوند
کم فروشی وگران فروشی از نظر قرآن
برخی از عوامل گمراهی های سیاسی از نگاه امیرالمؤمنین (ع) در نهج البلاغه
احادیت ائمه درباره عقل و جهل
زیارت حضرت امیرالمؤمنین (صلوات الله علیه)
لزوم تفکیک بین ورود اسلام به ایران و حکومت اموی و عباسی
خطاب خداوند در قرآن
سازشکاری از نظر امام علی (ع)
با وجود امام سجاد(ع) چرا مختار به خون خواهی برخاست؟
توصیه های حضرت علی(ع) برای کسانی که نعمت های خدا را از دست می دهند؟
چرا به امام حسین(ع) اباعبدالله می‌گویند؟
چگونه بنی امیه عاشورا را به عنوان عید معرفی کردند؟
گناهی که مرگ را نزدیک‌تر می‌کند!
۴۰ حدیث نورانی درباره امام حسین (ع)
25 حدیث درمذمت دروغ ازفرمایشات پیامبر(ص) وائمه علیهم السلام:
احادیثی گهربار از حضرت علی(ع)
ماجرای شهادت حضرت علی (ع)

 

        آرشیو مطالب

اسفند ٩٥
خرداد ٩٥
فروردین ٩٥
اسفند ٩٤
بهمن ٩٤
دی ٩٤
آذر ٩٤
آبان ٩٤
مهر ٩٤
شهریور ٩٤
تیر ٩٤
خرداد ٩٤
اردیبهشت ٩٤
فروردین ٩٤
اسفند ٩۳
بهمن ٩۳
دی ٩۳
آذر ٩۳
آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
آبان ٩٢
مهر ٩٢
شهریور ٩٢
امرداد ٩٢
تیر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸

 

            پیوندها

آپلود عکس و فایل
وبلاگی برای خدا
قرآن به تفکیک موضوع
جستجوی کلمات و عبارات در قرآن
تفسیر مطالب علمی قرآن
شناخت عمر از کتب اهل سنت
دین و اندیشه (تبیان)
سایت حوزه
موسسه تحقیقاتی ولیعصر
سایت غدیر
سایتهای مذهبی
با آل علی هر کی در افتاد ور افتاد
مناقب و فضایل امیرالمومنین
وبلاگ چهره واقعی عمر
احادیث و روایات
سایت سنت
کتابخانه تاریخ ایران و اسلام
موعود
وعده صادق
شیعه آنلاین
شیعه نیوز
برده داری در اسلام
پاسخ به شبهه افکنان قران و اسلام
پرسش و پاسخ دینی
شمیم شیعه پاسخ به شبهات
غربت مادر سیلی خورده فاطمه
حدیث

 

        صفحات جانبی

- زندگینامه حضرت علی اکبر
- زندگی نامه حضرت حکیمه خواهر امام هادی
- زندگینامه حضرت ام البنین (س)
- زندگینامه حضرت نرجس
- زندگینامه حضرت نجمه
- زندگینامه حضرت معصومه
- زندگینامه سکینه دختر امام حسین
- زندگینامه ابوالفضل العباس
- زندگینامه زینب کبری
- زندگینامه حضرت محمد (ص)
- زندگینامه حضرت فاطمه (س)
- زندگینامه حضرت خدیجه (س)
- زندگینامه امام علی (ع)
- زندگینامه امام حسن (ع)
- زندگینامه امام حسین (ع)
- زندگینامه امام سجاد (ع)
- زندگینامه امام باقر (ع)
- زندگینامه امام صادق (ع)
- زندگینامه امام موسی کاظم (ع)
- زندگینامه امام رضا (ع)
- زندگینامه امام جواد الائمه
- زندگینامه امام هادی (ع)
- زندگینامه امام حسن عسگری
- زندگینامه امام مهدی (عج)
- روایات مربوط به اخر زمان

 
        لوگوی دوستان
..

اسناد امامت امام علی و شهادت فاطمه ع

 شناخت عمر بن الخطاب از منابع اهل سنت

 شيعه اميرالمومنين عليه السلام

نقد صحیحین

حديث اشک|اشعار اهل بيت (ع)

قرآن و اهل بیت تنها راه نجات

...

 
طریقت مولا علی در سیاست و حکومت

سیاست در نگاه علی(ع) چیست و چه ارزشی دارد و در چه صورت ارزشمند و در چه صورتی بی ارزش است؟ آیا پست و مقام و قدرت هدف است یا وسیله، و اگر وسیله است پس هدف درست آن کدام است؟ و همچنین اگر وسیله است برای هدفی خاص، این وسیله بودن و این هدف آیا روش های عملی خاصی را اقتضا می کند؟


در نگاه مولای متقیان(ع) یک هدف مقدس وجود دارد که تنها آن ارزشمند است و تنها آن وسیله ها را تعیین می کند و تنها آن روش های عملی را مشخص می سازد و تنها خود آن هدف مقدس، خط قرمز و منطقه ممنوعه است. در طول مسیر و در راه رسیدن به آن هدف هر وسیله و هر روشی باید منطبق با آن هدف باشد. سیاست، قدرت، حکومت، جنگ، صلح و … همه و همه ابزارهایی برای رسیدن به آن هدف مقدس هستند و آن هدف است که در همه جا تعیین کننده است.

امام(ع) ریشه ای ترین و اساسی ترین اصل سیاسی خود را در سخنی برای عبد الله ابن عباس بیان می کند.

 ابن عباس می گوید در راه جنگ با اهل بصره در منزل ذی قار بر آن حضرت وارد شدم. آن حضرت که مشغول وصله کردن کفش کهنه خود بود، مرا خطاب کرده، فرمود: قیمت این کفش چقدر است؟ عرض کردم: بهایی ندارد! فرمود: به خدا سوگند همین کفش بی ارزش برای من از حکومت بر شما محبوب تر است، مگر اینکه به وسیله این حکومت حقی را به پا دارم یا باطلی را دفع نمایم (نهج البلاغه، نامه ۳۳).

پس خود حکومت و قدرت برای علی هیچ ارزشی ندارد و تنها ابزاری است که اگر بتواند در راه رسیدن به هدفی عالی، که احقاق حق و دفع باطل است، سودمند باشد. و اما اگر علی حکومت را داشته باشد ولی در رسیدن به این هدف ناموفق باشد این حکومت به بی ارزش ترین امر مبدل می شود. این روشن است که این بی ارزشی در صورتی است که این وسیله نتواند در راه رسیدن به آن هدف خدمتی کند، اما اگر خود این حکومت باعث باطل شود دیگر بی ارزش نیست بلکه مضر و ضد ارزش است. اگر قرار باشد کسی برای رسیدن به قدرت و یا حفظ قدرت به باطل متمسک شود و مشی و منش ظالمانه در پیش گیرد و حقوق انسان ها را تضییع کند، این قدرت نه تنها ارزشمند نیست، بلکه زیانبارترین چیز است چرا که هلاکت قطعی ابدی را در پی دارد.

این نگاه علی(ع) است که باعث می شود آن حضرت هرگز خود را بر مردم تحمیل نکند چرا که حکومت حق مردم و از آن مردم است و اینکه کسی خود را بر مردم تحمیل کند در واقع حق مردم را پایمال کرده است (کامل ابن اثیر، ج۳، ص۱۹۳، به نقل از آیت الله سبحانی، مسائل جدید کلامی، ص۲۲۹).

 به همین جهت است که آن حضرت می فرماید که اگر مردم به سوی من هجوم نمی آوردند و نسبت به پذیرش حکومت به من اصرار نمی کردند هرگز آن را نمی پذیرفتم (نهج البلاغه، خطبه ۳).

این نگاه علی(ع) باعث میشود که مردم در حکومت او جایگاه ویژه ای داشته باشند. آن حضرت هرگز حاضر نیست که کرامت و عزت مردم را زیر پا بگذارد. در حالی که سیاستمداران دوست دارند که محبوب باشند و محبوبیت خود را به رخ همگان بکشند، و برای مثال وقتی می خواهند به شهری سفر کنند از قبل برنامه ریزی می کنند که استقبال با شکوهی از آنان به عمل آید و از همین رو مردم را به دنبال مرکب خود می دوانند. اما امام علی(ع) نه تنها برای چنین اموری برنامه ریزی نمی کند، بلکه وقتی به صورت طبیعی مردم از او استقبال می کنند و به دنبال مرکب او می دوند، آن حضرت به شدت آنان را منع می کند و حتی آنان را از عذاب اخروی این عمل می ترساند، چرا که انسان ها نباید خود را خوار و ذلیل کنند (نهج البلاغه، حکمت ۳۷).

حتی هنگامی که او سواره حرکت می کند و یک فرد مسلمان پیاده در پی او می رود باز حضرت این را بر نمی تابد و به او می فرماید: «بازگرد که پیاده حرکت کردن شخصی مانند تو در رکاب مثل من مایه فتنه و غرور برای والی و ذلت و خواری برای مومن است؛ (نهج البلاغه،حکمت ۳۲۲).

و این نگاه علی(ع) است که سیاست او را متفاوت می گرداند. درسیاست او هیچ مکر و حیله و فریب و تقلب نیست. تفاوت نگاه او با نگاه معاویه همین است.

 آن حضرت می فرماید: «سوگند به خدا که معاویه از من سیاستمدارتر نیست، اما او نیرنگ می زند و [در این راه] مرتکب انواع فسق و فجور می شود. اگر نیرنگ، ناپسند و ناشایست نبود من سیاستمدارترین مردم بودم، ولی هر نیرنگی گناه است، و هر گناهی نوعی کفر است. در قیامت هر حیله گر و مکاری پرچمی خاص دارد که با آن شناخته می شود. به خدا سوگند من با کید و مکر اغفال نمی شوم و در رویارویی با شداید ناتوان نمی گردم» (نهج البلاغه، خطبه ۲۰۰).

علی(ع) می توانست در ماجرای معروف شورای پس از خلیفه دوم با گفتن یک جمله، که به آن اعتقاد نداشت، خلافت و حکومت را در دست بگیرد، اما این عمل در سیاست علوی نا پسند بود. او می توانست به نصیحت های کسانی گوش فرا دهد که به او می گفتند در ابتدای حکومت همه افراد ناصالح را برکنار نکند و صبر کند تا پایه های حکومتش محکم گردد و سپس با افراد ناشایست برخورد کند. اما این نیز با اصول سیاست آن حضرت ناسازگار بود (مطهری، مرتضی، سیری در سیره نبوی، ص۱۳۱-۱۳۲).

شاید برای بسیاری، حتی کسانی که خود را دیندار و سیاست خود را چه بسا عین دیانت خود می دانند یا شعارش را می دهند، چنین مصلحت سنجی هایی ناپسند و ناشایست نباشد و به راحتی به آن تن دهند. اما فلسفه سیاسی علی(ع) به گونه ای است که منطق و روش خاصی را اقتضا می کند.

 امروزه، مانند گذشته، سیاست بدون دروغ و فریب و حیله ناممکن به نظر می رسد یا حداقل دست نیافتنی است. اما برای علی(ع) این امور خطوط قرمزی است که هرگز حاضر نیست از آنها بگذرد. همه تلاش او، و همه هدف او، که در راه آن حاضر است از جان خود بگذرد، این است که جامعه ای اخلاقی، که عاری از این امور است، ایجاد کند.

 او چگونه می تواند با دروغ در پی جامعه بدون دروغ باشد یا با فریب و حیله به دنبال ایجاد جامعه ای پاک باشد؟ آری! خط قرمز علی(ع) اخلاق است؛ خط قرمز او عدالت است؛ خط قرمز او حقوق انسان هاست. حتی اصل نظام و حکومت برای او خط قرمز نیست. اگر قرار باشد در حکومت او کوچک ترین ظلمی صورت گیرد حکومت را به گوشه ای پرت کرده از آن نفرت و بیزاری می جوید.

برای علی یک چیز مهم است و یک چیز مهم ترین خط قرمز است و آن اینکه وقتی خدا را ملاقات می کند کم ترین ظلمی را مرتکب نشده باشد و کمترین حقی را پایمال نکرده باشد (نهج البلاغه، خطبه ۲۲۴).

در حکومت علی (ع) شخص حاکم خط قرمز نیست و نه تنها نقادی او ناپسند و ناروا و ممنوع نیست بلکه تکلیف همگان است که او را نقادی کنند (نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶).

در این حکومت حتی جان حاکم مهم ترین دغدغه نیست، بلکه او حتی در بستر بیماری هم نگران این است که حقی از قاتل او تضییع نشود و به او ظلم و ستمی نشود، و هم اینکه به این بهانه پس از او حقوق ملت پایمال نگردد.

 آن حضرت در بستر بیماری و در وصیتی که به حسن و حسین(ع) کرده، می فرماید:

«ای فرزندان عبد المطلب! نکند که پس از من به بهانه قتل امیرمومنان به خونریزی بپردازید و خون مسلمانان را بریزید. آگاه باشید! به خاطر من تنها قاتل من را بکشید. بنگرید! اگر من از این ضربت بدرود حیات گفتم تنها به او یک ضربت بزنید، تا ضربتی در برابر ضربتی باشد. جنازه این مرد را مثله نکنید و اعضای بدن او را جدا نکنید، که من از رسول خدا شنیدم که حتی سگ گزنده را مثله نکنید (نهج البلاغه، نامه ۴۷).

در حکومت علی(ع) هم حزبی ها و اعضای کابینه و فرماندهان لشکر و صاحب منصبان خط قرمز نیستند و هرکس در هر پست و مقامی باشد و در هر درجه ای از حکومت قرار گرفته باشد و هر میزان که با حاکم نزدیک باشد، اگر حقی از ملت را از بین ببرد یا به بیت امال مردم دست اندازی کند باید منتظر شدیدترین و قاطع ترین برخورد آن حضرت باشد (نهج البلاغه، نامه های ۵ و ۴۰ و ۴۱ و ۴۳ و …).

در حکومت علوی هیچ مقامی مصونیت ندارد و برادر حاکم، حتی اگر نابینا و در شدت فقر باشد، هیچ سهمی بالاتر از سایر مردم از بیت المال نمی گیرد و اگر بخواهد به بیت المال بیش از این طمع بورزد باید منتظر آهن سوزان علی(ع) باشد (نهج البلاغه، خطبه ۲۲۴).

در دستگاه علی(ع) حسن و حسین(ع)، با دیگران هیچ فرقی ندارند. آن حضرت در نامه ای خطاب به یکی از کارگزارانش، که به بیت المال دست اندازی کرده بود، می فرماید: «به خدا سوگند اگر حسن و حسین این کار را کرده بودند هیچ پشتیبانی و هواخواهی از ناحیه من دریافت نمی کردند و در اراده من اثر نمی گذاردند تا آنگاه که حق را از آنان بستانم و ستم های ناروایی که انجام داده اند دور سازم» (نهج البلاغه، نامه ۴۱).

این فلسفه سیاسی علی و آیین سیاست ورزی و حکومت داری اوست. سیاست و حکومتی که هدفش تنها حق و عدل باشد خطوط قرمزش نیز حق و عدل است. حکومتی که آرمانش اخلاق باشد در هیچ مرحله ای و در هیچ صورتی و به هیچ بهانه ای بی اخلاقی نمی کند .

| ۳:٤٢ ‎ق.ظ - شنبه ٢۳ مهر ۱۳٩٠
+ نظرات ()
 
        منوی اصلی
خانه
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
 
        درباره وبلاگ

 
         نویسندگان

 
       موضوعات مطالب
احادیث و روایات(٢۸۸)
تشیع و تاریخ(۱٩٩)
تاریخ و عاشورا(٦٠)
نگارخانه(٥٠)
اسناد شهادت حضرت زهرا(۳٧)
اسناد امامت امام علی ازکتب اهل سنت(٢۸)
زندگی نامه امام علی(٢٦)
ادعیه و زیارات(٢٦)
عایشه(٢۳)
شعر مذهبی(٢٠)
قرآن(۱٩)
دانلود(۱۸)
دانش و کرامات امام علی(۱٥)
روایات اهل سنت درباره عمر(۱٤)
داستان(۱٤)
وهابیت(٧)
جنایات سپاه اعراب(٧)
اسناد شهادت پیامبر(٤)
حفصه(۳)
تقویم و اعمال ماه رجب(٢)
اسناد امامت امام علی ازکتب اهل سنت(٢)
مهدویت(۱)
جنایات سپاه اعراب(۱)
 
       سایر امکانات

  RSS 

POWERED BY
PersianWeblog.COM

 قالب غدیر

.... ..

اسناد امامت امام علی و شهادت فاطمه ع
لوگو وبلاگ
...
...

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

... ... ...

.... .... ...
.
.
...
 ...

زیارت عاشورا

ذکر کاشف الکرب

دعای عظم البلا

...

 

 ... Online User ...

 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.amiremomenin.persianblog.ir- Designed By shahrooz tehrani