مبدأ ظهور تشیّع در گذر تاریخ - امیرالمومنین امام علی (ع)
   
  امیرالمومنین امام علی (ع)

 

 

 

 

 

در مذهب ، كلام حق ، ناد علي است * طاعت كه قبول شود ياد علي است * از جمله آفرينش كون و مكان * مقصود خدا علي و اولاد علي است * منسوب به حضرت حافظ

        آخرین مطالب 

انسان ممکن الخطاست
شیر و شمشیر خدا
سخن امام علی(ع) درباره مهمترین عامل شتاب انتقام خدا
علامه مجلسی و صوفیه
احادیثی در مورد حق الناس!!!
پیش بینی داعش توسط امیرالمومنین (ع)
پیش بینی حضرت علی (ع) درباره سرنوشت آمریکا+لینک دانلود کتاب
دانلود کتاب نظرات سیاسی در نهج البلاغه
دعایی از حضرت علی(ع): طلب همسر خوب از خداوند
کم فروشی وگران فروشی از نظر قرآن
برخی از عوامل گمراهی های سیاسی از نگاه امیرالمؤمنین (ع) در نهج البلاغه
احادیت ائمه درباره عقل و جهل
زیارت حضرت امیرالمؤمنین (صلوات الله علیه)
لزوم تفکیک بین ورود اسلام به ایران و حکومت اموی و عباسی
خطاب خداوند در قرآن
سازشکاری از نظر امام علی (ع)
با وجود امام سجاد(ع) چرا مختار به خون خواهی برخاست؟
توصیه های حضرت علی(ع) برای کسانی که نعمت های خدا را از دست می دهند؟
چرا به امام حسین(ع) اباعبدالله می‌گویند؟
چگونه بنی امیه عاشورا را به عنوان عید معرفی کردند؟
گناهی که مرگ را نزدیک‌تر می‌کند!
۴۰ حدیث نورانی درباره امام حسین (ع)
25 حدیث درمذمت دروغ ازفرمایشات پیامبر(ص) وائمه علیهم السلام:
احادیثی گهربار از حضرت علی(ع)
ماجرای شهادت حضرت علی (ع)

 

        آرشیو مطالب

اسفند ٩٥
خرداد ٩٥
فروردین ٩٥
اسفند ٩٤
بهمن ٩٤
دی ٩٤
آذر ٩٤
آبان ٩٤
مهر ٩٤
شهریور ٩٤
تیر ٩٤
خرداد ٩٤
اردیبهشت ٩٤
فروردین ٩٤
اسفند ٩۳
بهمن ٩۳
دی ٩۳
آذر ٩۳
آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
آبان ٩٢
مهر ٩٢
شهریور ٩٢
امرداد ٩٢
تیر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸

 

            پیوندها

آپلود عکس و فایل
وبلاگی برای خدا
قرآن به تفکیک موضوع
جستجوی کلمات و عبارات در قرآن
تفسیر مطالب علمی قرآن
شناخت عمر از کتب اهل سنت
دین و اندیشه (تبیان)
سایت حوزه
موسسه تحقیقاتی ولیعصر
سایت غدیر
سایتهای مذهبی
با آل علی هر کی در افتاد ور افتاد
مناقب و فضایل امیرالمومنین
وبلاگ چهره واقعی عمر
احادیث و روایات
سایت سنت
کتابخانه تاریخ ایران و اسلام
موعود
وعده صادق
شیعه آنلاین
شیعه نیوز
برده داری در اسلام
پاسخ به شبهه افکنان قران و اسلام
پرسش و پاسخ دینی
شمیم شیعه پاسخ به شبهات
غربت مادر سیلی خورده فاطمه
حدیث

 

        صفحات جانبی

- زندگینامه حضرت علی اکبر
- زندگی نامه حضرت حکیمه خواهر امام هادی
- زندگینامه حضرت ام البنین (س)
- زندگینامه حضرت نرجس
- زندگینامه حضرت نجمه
- زندگینامه حضرت معصومه
- زندگینامه سکینه دختر امام حسین
- زندگینامه ابوالفضل العباس
- زندگینامه زینب کبری
- زندگینامه حضرت محمد (ص)
- زندگینامه حضرت فاطمه (س)
- زندگینامه حضرت خدیجه (س)
- زندگینامه امام علی (ع)
- زندگینامه امام حسن (ع)
- زندگینامه امام حسین (ع)
- زندگینامه امام سجاد (ع)
- زندگینامه امام باقر (ع)
- زندگینامه امام صادق (ع)
- زندگینامه امام موسی کاظم (ع)
- زندگینامه امام رضا (ع)
- زندگینامه امام جواد الائمه
- زندگینامه امام هادی (ع)
- زندگینامه امام حسن عسگری
- زندگینامه امام مهدی (عج)
- روایات مربوط به اخر زمان

 
        لوگوی دوستان
..

اسناد امامت امام علی و شهادت فاطمه ع

 شناخت عمر بن الخطاب از منابع اهل سنت

 شيعه اميرالمومنين عليه السلام

نقد صحیحین

حديث اشک|اشعار اهل بيت (ع)

قرآن و اهل بیت تنها راه نجات

...

 
مبدأ ظهور تشیّع در گذر تاریخ

«شیعه» در لغت و اصطلاح

شیعه در لغت، به گروهی که پیرو شخصی هستند گفته می‌شود و همچنین به مجموعه‌ای که پیرو یک هدف و عقیده‌اند.
در «قرآن مجید» نیز به همین معنا آمده است؛ مانند:
«وَ اِنَّ مِنْ شِیعَتِهِ لابْراهِیم»1 و همچنین آیه شریفه «... فَوَجَدَ فِیهَا رَجُلَیْنِ یَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِیْعَتِهِ وَ هَذا مِنْ عَدُوِّهِ فَاسْتَغاثَهُ الَّذِی مِنْ شِیعَتِهِ عَلَی الَّذِی مِنْ عَدُوِّهِ...»2

استفاده از لفظ شیعه برای پیروان حضرت امیرمؤمنان، علی(ع)
در میان روایات اهل سنّت، روایات زیادی وجود دارد که دلالت دارد بر آنکه رسول خدا(ص) لفظ شیعه را برای پیروان امیرمؤمنان، علی(ع) قرار داده‌اند.
از آن جمله‌اند روایاتی که سیوطی در تفسیر آیه شریفه «اِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اُولئکَ هُمْ خَیْرُ البَرِیَّةِ»3 آورده است:



ابن عساکر از جابر بن عبدالله نقل کرد: ما خدمت پیامبر بودیم که علی به آنجا آمد. پس از آن پیامبر(ص) فرمودند:
«سوگند به آنکه جان من به دست اوست! این (علی(ع) ) و شیعیانش همان رستگاران روز قیامتند» و آیه «اِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اُولئِکَ هُمْ خَیْرُ البَرِیَّةِ»4 نازل شد.
ابن عدی نیز از ابن عبّاس نقل کرد که او گفت:
زمانی که آیه «اِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اُولئِکَ هُمْ خَیْرُ البَرِیَّةِ» نازل شد، پیامبر(ص) به علی فرمود: «آن رستگاران روز قیامت، تو و شیعیان هستید. شما خوشحال و خشنودید و خدا هم از شما راضی و خشنود است.»5
ابن مردویّه از علی(ع) نقل کرد که او گفت: «رسول خدا(ص) به من فرمود:
«آیا این کلام الهی را که می‌فرمایند: «اِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اُولئِکَ هُمْ خَیْرُ البَرِیَّةِ» را نشنیده‌ای؟ منظور تو و شیعیانت هستند، وعده‌گاه من و شما (کوثر) در زمانی که مردمان برای حساب و کتاب جمع می‌شوند و من می‌آیم، حوض (کوثر) است؛ در حالی که رو سفید و شناخته شده‌اید، فراخوانده می‌شوید.»6

شیعه در میان صحابه
به دلیل وجود سخنانی از رسول اکرم(ص) درباره لفظ شیعه و نسبت دادن آن به پیروان امیرمؤمنان، علی(ع) عدّه‌ای از بزرگان صحابه توجّه ویژه‌ای به امیرمؤمنان، علیّ بن ابی طالب(ع) نموده و در همان زمان هم، نام شیعه علیّ بن ابی طالب(ع) را با خود همراه داشتند.
عبدالعزیز دهلوی که کتابش سرشار از نسبت‌های ناروا و تهمت‌ها به مکتب تشیّع است، آغاز تاریخ پیدایش تفکّر شیعی را در میان صحابه پیامبر اکرم(ص) جست‌وجو کرده و چنین می‌نویسد:
فایده اوّل: اوّل کسی که به شیعه ملقّب شد، جماعتی از مهاجران و انصار و تابعان ایشان هستند که مشایعت و متابعت حضرت مرتضی نمودند و وقتی که ایشان خلیفه شدند، ملازمت و صحبت ایشان اختیار کردند و با محاربان ایشان جنگ نمودند و مطیع اوامر و نواهی ایشان ماندند و اینها را شیعه مخلصان گویند.7
شمس الدّین ذهبی نیز در «میزان الاعتدال» در جواب اینکه چرا ابان بن تغلب را توثیق کرده با اینکه وی شیعی مذهب می‌باشد، می‌نویسد:
اگر بخواهیم هر کسی را که منسوب به تشیّع است حذف کنیم، باید تعداد زیادی از احادیث نبوی را کنار بگذاریم که این کار، فساد آشکاری خواهد بود.8
از نوشته این عالم رجالی اهل سنّت، چنین فهمیده می‌شود که در میان صحابه و تابعانِ آنها، تعداد زیادی از شیعیان با همین نام وجود داشته‌اند و برای حفظ سنّت نبوی ناچار نباید عقیده آنها را در وثاقت آنها دخالت داد.
مرحوم سیّد عبدالحسین شرف الدّین در کتاب «فصول المهمّه» بیش از دویست تن از صحابه رسول خدا(ص) را به ترتیب حروف هجاء ذکر می‌کند که همگی گرایش و تفکّر شیعی داشته‌اند.9
مرحوم سیّد علی خان حسینی هم در «الدّرجات الرفیعـ[ فی طبقات الشّیعـ[» حدود 70 تن از صحابه را به عنوان طبقه اوّل از طبقات شیعه عنوان می‌کند.
احمد امین در کتاب «فجر الاسلام» تعدادی از صحابه پیامبر(ص) را که تفکّر شیعی داشته‌اند، ذکر می‌کند. 10

 

 

ریشه تفکّر و اعتقادات شیعه
محتوای عقاید شیعه در اعتقاد به افضل بودن امیرمؤمنان(ع) و جانشینی آن حضرت و ضرورت پیروی از اهل بیت(ع) در کنار قرآن مجید، خلاصه می‌گردد که همگی برگرفته از سخنان رسول اکرم(ص) بوده و درکتاب‌های اهل سنّت نیز وجود دارد. 11
به دیگر سخن، شیعیان معتقدند که بعد از کتاب الهی و پیامبر خاتم(ص)، باید متمسّک به
اهل بیت و خلفای منصوب از طرف آن حضرت بود؛ در حالی که اهل سنّت با توجّه به احترام و علاقه‌ای که به اهل بیت(ع) نشان می‌دهند، چنین نظری را قبول ندارند؛ بلکه همه صحابه رسول خدا(ص) را عادل می‌دانند و به گفتار و رفتار آنها پایبندند.
همان گونه که اشاره شد، شیعیان، اعتقادات خود را از کلمات
رسول خدا(ص) گرفته‌اند، آن هم کلماتی که مورد اتّفاق هر دو فرقه است تا جایی که نسبت به بعضی از احادیث، ادّعای تواتر هم شده است و از آن جمله‌اند:
الف) حدیث ثقلین: «إنّی تارکٌ فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی و أنهما لم یفترقا حتّی یردا علیّ الحوض»12 این حدیث شریف به طور آشکار هدایت مسلمانان را تا روز قیامت تضمین کرده است؛ به شرطی که کتاب خدا در کنار اهل بیت(ع) آن حضرت باشد. علاوه بر این، تصریح می‌کند که این دو، جدا شدنی نیستند. مفهوم این جمله آن است که هر کس به یکی از آن دو به تنهایی عمل کند، بر ضلالت و گمراهی خواهد بود؛
ب) حدیث غدیر: «من کنت مولاه فعلیّ مولاه»؛ 13
ج) حدیث سفینه: «اَلا إنّ مثل اهل بیتی فیکم مثل سفینه نوح من قومه؛ من رکبها نجا و مَن تخلّف عنها غرق»؛14
د) حدیث منزلت و وصایت: «أنت منّی بمنزله هارون من موسی»؛ 15
ه‍) حدیث اَمان «...و أهل بیتی أمان لامّتی من الاختلاف...» 16
و) احادیث ائمه اثنی عشر: «لا یزال الدّین قائما حتّی تقوم الساعه أو یکون علیکم اثنی عشر خلیفه کلّهم من قریش». 17
در این حدیث شریف نیز، پیامبر(ص) تعداد جانشینان خود را دوازده تن معرفی کرده است. 18

پندارهای غیر واقعی در مورد شیعه
چنان‌که تا اینجا معلوم شد، تاریخ پیدایش و ظهور عقاید و بنیان تفکّر شیعی، در زمان رسول اکرم(ص) و از سخنان آن حضرت راجع به امیرمؤمنان، علیّ بن ابی طالب(ع) و امامان بعد از او شکل گرفته، نقطه اوج آن در سقیفه بوده است و در جریان حکومت امام اوّل ـ سال‌های 35 تا 40 ه‍ .ق.
ـ کاملاً ملموس و آشکار شد.
ولی ظاهراً عدّه‌ای به دلیل قبول نکردن این موضوع یا نداشتن آگاهی‌های ابتدایی یا غرض‌ورزی‌ها، شیعه را مولود مسائل دیگری می‌دانند.
مهم‌ترین نظریّه‌ها و پندارها در این باره عبارتند از:
ـ پیدایش شیعه بعد از جریان سقیفه رخ داده است؛
ـ تشیّع، مولود جنگ صفّین است؛
ـ افکار فردی یهودی به نام عبدالله بن سباء، نقطه آغاز تفکّر شیعی است؛
ـ شیعه متأثّر از افکار زرتشتی و ایرانیان آن زمان است؛
ـ شیعه در زمان آل بویه و صفویّه ایجاد شده است.
کسانی که پیدایش شیعه را به جریان سقیفه پیوند می‌دهند، بر این باور نیستند که گروهی ـ بنا بر سخنان پیامبر اکرم(ص) ـ
حضرت علی(ع) را افضل از دیگران می‌دانستند؛ آنها معتقدند در بحران به وجود آمده پیرامون انتخاب خلیفه، این فکر ناگهان به اذهان بعضی مثل زبیر، سلمان، مقداد و ابوذر خطور کرد که ایشان هم پسر عمّ و داماد پیامبر(ص) را برای خلافت معرفی کنند؛ ولی با توجّه به آنچه مطرح شد، چنین تحلیلی از پیدایش یک تفکّر و مکتب، سطحی به نظر می‌آید که بیش از این هم در جواب آن، سخن گفتن روا نیست.
امّا اینکه بعضی دیگر، تشیّع را مولود جنگ صفّین دانسته‌اند، به خاطر اشتباهی است که بین «پیدایش» و «ظهور» یک مکتب شده است. تشیّع در زمان رسول خدا(ص) و از سخنان آن حضرت پدید آمده و طبیعی است زمانی که امیرمؤمنان(ع) ـ در سال 35 ه‍ .ق. ـ به خلافت رسید، شیعه رشد یافته و ظهور پیدا کرد؛ به خصوص در جنگ صفّین که شیعیان آن حضرت از هواداران معاویه به طور واضح جدا می‌شوند.
رایج‌ترین مطلبی که در این مورد ذکر شده، پیدایش شیعه توسط فردی به نام عبدالله بن سباء است که افکار او را پایه و سرآغاز تفکّر شیعیان می‌دانند و اکثر نویسندگان اهل سنّت مثل ابن اثیر، ابن کثیر، ابن خلدون، احمد امین و رشید رضاء این مطلب را بیان کرده‌اند.

«عبدالله بن سباء» کیست؟
اوّلین تاریخ نویسی که نام عبدالله بن سباء و داستان او را ذکر کرده، طبری است.19 او می‌گوید:

عبدالله بن سباء یهودی زاده‌ای بود که به ظاهر اسلام آورد و بعد به سفر در شهرهای مسلمانان پرداخت و افکار خاصّ خود را که از جمله آنها جانشینی حضرت علیّ بن ابی طالب(ع) از رسول خدا(ص) بود، در میان مردم منتشر کرد.بعضی در تحلیل زندگی این فرد گفته‌اند: او برای اینکه جامعه اسلامی را از درون بپوساند، اظهار اسلام کرد و فتنه‌هایی به وجود آورد که منجر به قتل عثمان شد. حرف‌های او تا حدّی فریبنده بود که تعدادی از صحابه و تابعان مثل سلمان، ابوذر، صعصعـه بن سوحان و محمّد بن ابی بکر را تحت تأثیر قرار داد.

درباره این ادّعا دو دسته جواب وجود دارد: دسته اوّل، مربوط به سند این قصّه است و دسته دوم، مربوط به متن این داستان.
الف) سند روایت:
طبری این روایت را از سیف بن عمر نقل می‌کند که بیشتر علمای رجالی اهل سنّت او را رد کرده‌اند و او را از زمره جعل‌کنندگان حدیث شمرده‌اند.

ذهبی، نظر علمای رجال را در مورد سیف بن عمر چنین نقل می‌کند:
عبّاس به نقل از یحیی در مورد او گفت:
روایات و احادیث او ضعیف است و مطیّن از یحیی نقل کرد: یک پول سیاه (چیز ناچیز) از او بهتر است. ابوداوود نیز گفت: او چیزی نمی‌داند و ابوحاتم نیز گفت: به احادیث او توجّهی نمی‌شود (بی‌اعتبار است) و ابن حبان گفت: او متّهم به کفر (زندیق کودن) شده است. ابن عدی نیز گفت: بیشتر احادیث روایت شده توسط او نادرست است.20
ب) متن داستان:
چگونه ممکن است یک یهودی تازه مسلمان و اهل «یمن» که از مرکز اسلام (مدینه) هم دور است، بتواند آن‌چنان نفوذی پیدا کند که بزرگانی از صحابه را فریب داده و علیه عثمان فضاسازی نماید تا جایی که عثمان و اطرافیان او از برخورد با او عاجز باشند؟ در صورتی که عثمان با مخالفان خود، اگر چه از صحابه نزدیک پیامبر(ص) هم بودند، به شدّت برخورد می‌کرد.
به نظر می‌رسد که این جریان، چیزی جز یک داستان‌سرایی نیست که برای تضعیف یک مذهب به کار برده‌اند؛ با آنکه نقل این روایت از کسی است که او را جعل کننده حدیث خوانده‌اند.
در مورد خود ابن سباء هم دو نظریّه وجود دارد:
نظریّه اوّل: چنین شخصی با خصوصیّاتی که سیف بن عمر نقل کرده، اصلاً وجود خارجی نداشته است. دکتر طه حسین، به این مطلب اشاره کرده است و همچنین نویسنده‌ای در «عربستان» به نام دکتر حسن الفرحان المالکی گفته است که فردی به نام عبدالله بن سباء وجود خارجی ندارد. از نویسندگان شیعه هم علّامه عسکری کتابی به همین نام «عبدالله بن سباء» تألیف کرده‌اند که بی‌اساس بودن فردی به این نام را اثبات می‌کند.
نظریه دوم: آنانی که می‌گویند فردی به این نام وجود داشته ـ مثل «رجال» کشی و نجاشی ـ امّا در ادامه می‌گویند: او کسی بوده که در حقّ امیرمؤمنان(ع) غلوّ کرده و چون توبه نکرد، حضرت وی را سوزاند و روایاتی از ائمه معصوم(ع) نقل می‌کنند که او در آنها ملعون و مطرود معرفی شده است.
با توجّه به آنچه ذکر شد، راوی داستان فردی است که در کتب عامّه به شدّت تضعیف شده و متن آن هم با شرایط اجتماعی آن عصر سازگاری ندارد؛ به علاوه که وجود چنین فردی، افسانه‌ای بیش نیست و اگر فردی هم به این نام بوده، دلایل موجود حاکی از لعن و طرد و نفی افکار او بوده است. حال چگونه است که تعدادی از نویسندگان برای بررسی و تحلیل یک مکتب و یک تفکّر به خود اجازه می‌دهند که به سراغ عوامل ساختگی و افسانه‌ای که چه بسا با انگیزه‌های سیاسی نگاشته شده است، بروند؟!
افرادی مثل احمد امین مصری، پیدایش تفکّر شیعه را به گونه‌ای دیگر ترسیم می‌کند. او می‌گوید:
ایرانیان، مجوسی بودند و در زمان خلیفه دوم که ایران فتح شد، آنان دیگر جرئت باقی ماندن بر کیش مجوس را نداشتند. بنابراین در ظاهر، اسلام را پذیرفتند؛ ولیکن افکار قبلی خود را در قالب تشیّع و عقاید شیعی حفظ کردند. همان گونه که در ایرانِ مجوسی، خلافت و پادشاهی موروثی بود، این تفکّر هم در میان شیعیان در قالب مسئله امامت شکل گرفت و خلافت یک خاندان را قبول کرده و به طرفداری از آن پرداختند.
در نقد این نظریّه هم چند نکته لازم به ذکر است:
اوّل: مگر مسلمانان پس از فتح ایران، مردم را مجبور به پذیرش اسلام کردند تا ایرانیان چنین واکنشی نشان دهند؟! در حالی که آتشکده‌های زرتشتی تا سال‌ها بعد باقی بود و مسلمانان تعرّضی به آنها نکردند.
دوم: با اندک تأمّلی در تاریخ ایران، این سؤال مطرح می‌شود که مگر ایرانیان از حکومت‌های زرتشتی راضی بودند که برای بقای حکومت، درصدد حفظ آن به شکل جدید باشند؟! آیا علّت اصلی شکست امپراتوریِ بزرگی مثل ساسانیان، ناراضی بودن اکثر مردم نبود؟!
سوم: اگر گویندگان این نظریّه مخالف با مسئله امامت هستند، چرا آن را به مجوس نسبت می‌دهند؟ اگر در این حرف کمی بیشتر دقّت می‌کردند، آن را مخالف با قرآن کریم می‌یافتند. آیا قرآن هم که تعدادی از انبیای ابراهیمی را از نسل یکدیگر می‌داند، به نظر این نویسندگان بر روش مجوس گام بر می‌دارد؟! قرآن مجید در مورد آل ابراهیم می‌فرماید:
«اَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَی ما آتاهُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَیْنا آلَ إبْراهِیمَ الکِتاب وَ الحکْمَةَ وَ آتَیناهُمْ مُلْکا عَظِیما».21
در جای دیگر به ذریّه بعضی از انبیاء اشاره می‌کند و می‌فرماید:
«اِنَّ الله اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحا وَ آلَ ابراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلیَ العَالَمِینَ ذُرِّیَّةً مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ».22
به نظر می‌رسد بعضی برای تخریب یک مکتب و تفکّر، هر آنچه از تحلیل‌های سطحی سیاسی، اجتماعی به ذهنشان می‌رسد، عنوان می‌کنند، بدون اینکه توجّه به جهات دیگر آن داشته باشند؛ اگر چه در اذهان عامّه مردم، گروهی را به انزوا می‌کشند و ضربه به اسلام و تعالیم قرآنی وارد می‌کنند!
امّا پسندیده آن است که به جای تحلیل‌های سطحی تاریخی و سیاسی برای شناخت یک مکتب، ابتدا از اصول خودشان استفاده کنند و اگر بطلان عقاید آنها توسط قرآن و سنّت و عقل ثابت شد، آنگاه علّت پیدایش آن را در احتمالات و فرضیه‌های به دست آمده از تحلیل‌های افراد و جریان های تاریخی جست‌وجو نمایند.

پی‌نوشت‌ها:
1. سوره صافات (37)، آیه 83.
2. سوره قصص (28)، آیه 15.
3. سوره بیّنه (98)، آیه 7.
4. الدرّ المنثور، ذیل آیه 7 / البینّه، ج 6، ص 643 و فتح القدیر، ذیل آیه 7، سوره البیّنه، ج 5، ص 477.
5. الدرّ المنثور، ذیل آیه 7 / البینّه، ج 6، ص 643 و سایر تفاسیر اهل سنّت که این گونه روایات را ذکر کرده اند، عبارتند از:
الف) طبری، تفسیر جامع البیان، ذیل آیه 7، البینه، 15/335.
ب) آلوسی، روح المعانی، ذیل آیه 7، البیّنه، 15/432.
ج) شوکانی، فتح القدیر، ذیل آیه 7، البیّنه، 5/477.
کتاب های غیر تفسیری:
الف) خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، «ذکر من اسمه عصام»، شماره 6731، ترجمه عصام بن الحکم العکبری، 12/289.
ب) الهیثمی، مجمع الزوائد، باب مناقب علی بن ابی طالب، 9/131.
ج) الصواعق المحرقه، الباب الحادی عشر، الفصل الاول: فی الآیات الوارده فیهم، الآیه الحادیه العشره قوله تعالی: «اِنَّ الذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اُولئِکَ هُمْ خَیْرُ البَرِیَّه»، ص 161.
د) شبلنجی، نور الابصار، فصل فی ذکر مناقب سیدنا علیّ بن أبی طالب، ص 158 و 159.
ه) ابن مغازلی، مناقب، حدیث 335 و 339، ص 293 و 296.
و) خوارزمی، مناقب، الفصل السابع عشر، ح 247، ص 266.
ز) حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، حدیث 1125 تا 1148 (در مجموع 24 روایت)، 2/459.
ح) گنجی شافعی، کفایه الطالب، الباب الثانی و الستون، ص 246.
ط) ابن مردویه، ما نزل من القرآن، ذیل آیه 7، البینه، ح 578 تا 581، ص 346 و 347.
6. تحفه اثنی عشریه، باب اول، فایده اول.
7. میزان الاعتدال، ترجمه شماره 2، ابان بن تغلب 1/118.
8. ابو محمد الحسن بن موسی النوبختی، الفرق و المقالات، (به نقل از اعیان الشیعه، مقدمه الثانیه، 1/20).
9. الفصول المهمّه، ص 265 تا 308.
10. فجر الاسلام، الباب السابع، الفصل الثانی، ص 266 و 267.
11. لازم به ذکر است چون بنا بر اختصار است، فقط اشاره ای کوتاه به روایت و یک منبع از کتب عامّه شده است. درحالی که هر کدام بحث مفصّلی را می‌طلبد که در جای خود باید به آن پرداخت.
12. تفسیر القرآن العظیم، ذیل آیه 23، الشوری، 4/ 115.
13. صحیح مسلم، کتاب فضائل الصحابه، باب من فضائل علی بن ابی طالب(ع)، 4 / 1873.
14. تواتر این روایت، به هیچ وجه قابل انکار نیست و مرحوم علامه امینی در جلد اول الغدیر به منابع این روایت در کتب اهل سنّت اشاره می‌کند.
15. المستدرک علی الصحیحین، کتاب معرفه الصحابه و من مناقب اهل الرسول(ص)، ح 4720 / 318، 3/163.
16. صحیح مسلم، باب فضائل الصحابه، باب من فضائل علی بن ابی طالب(ع)، 4/1870.
17. المستدرک علی الصحیحین، کتاب معرفه الصحابه و من مناقب اهل الرسول(ص)، ح 4715/313، 3/162.
18. صحیح مسلم، کتاب الاماره، باب تبع لقریش، حدیث 10 (1822)، 3/1453.
19. تاریخ الطبری، حوادث سال 35، 3/378.
20. میزان الاعتدال، (حروف السین / سیف)، شماره 3642، ترجمه سیف بن عمر 3/353 و همچنین ر.ک به: تهذیب التهذیب (حرف السین / سیف)، شماره 2819 ترجمه سیف بن عمر 4/268 و الجرح و التعدیل، شماره 1198، 4/278.
‑21. سوره نساء (4) آیه 54.
22. سوره آل عمران (3) آیات 33 و 34.

| ٧:٤٥ ‎ب.ظ - چهارشنبه ٦ دی ۱۳٩۱
+ نظرات ()
 
        منوی اصلی
خانه
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
 
        درباره وبلاگ

 
         نویسندگان

 
       موضوعات مطالب
احادیث و روایات(٢۸۸)
تشیع و تاریخ(۱٩٩)
تاریخ و عاشورا(٦٠)
نگارخانه(٥٠)
اسناد شهادت حضرت زهرا(۳٧)
اسناد امامت امام علی ازکتب اهل سنت(٢۸)
زندگی نامه امام علی(٢٦)
ادعیه و زیارات(٢٦)
عایشه(٢۳)
شعر مذهبی(٢٠)
قرآن(۱٩)
دانلود(۱۸)
دانش و کرامات امام علی(۱٥)
روایات اهل سنت درباره عمر(۱٤)
داستان(۱٤)
وهابیت(٧)
جنایات سپاه اعراب(٧)
اسناد شهادت پیامبر(٤)
حفصه(۳)
تقویم و اعمال ماه رجب(٢)
اسناد امامت امام علی ازکتب اهل سنت(٢)
مهدویت(۱)
جنایات سپاه اعراب(۱)
 
       سایر امکانات

  RSS 

POWERED BY
PersianWeblog.COM

 قالب غدیر

.... ..

اسناد امامت امام علی و شهادت فاطمه ع
لوگو وبلاگ
...
...

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

... ... ...

.... .... ...
.
.
...
 ...

زیارت عاشورا

ذکر کاشف الکرب

دعای عظم البلا

...

 

 ... Online User ...

 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.amiremomenin.persianblog.ir- Designed By shahrooz tehrani