محمد ابی بکر از صلب ابوبکر فرزند علی - امیرالمومنین امام علی (ع)
   
  امیرالمومنین امام علی (ع)

 

 

 

 

 

در مذهب ، كلام حق ، ناد علي است * طاعت كه قبول شود ياد علي است * از جمله آفرينش كون و مكان * مقصود خدا علي و اولاد علي است * منسوب به حضرت حافظ

        آخرین مطالب 

انسان ممکن الخطاست
شیر و شمشیر خدا
سخن امام علی(ع) درباره مهمترین عامل شتاب انتقام خدا
علامه مجلسی و صوفیه
احادیثی در مورد حق الناس!!!
پیش بینی داعش توسط امیرالمومنین (ع)
پیش بینی حضرت علی (ع) درباره سرنوشت آمریکا+لینک دانلود کتاب
دانلود کتاب نظرات سیاسی در نهج البلاغه
دعایی از حضرت علی(ع): طلب همسر خوب از خداوند
کم فروشی وگران فروشی از نظر قرآن
برخی از عوامل گمراهی های سیاسی از نگاه امیرالمؤمنین (ع) در نهج البلاغه
احادیت ائمه درباره عقل و جهل
زیارت حضرت امیرالمؤمنین (صلوات الله علیه)
لزوم تفکیک بین ورود اسلام به ایران و حکومت اموی و عباسی
خطاب خداوند در قرآن
سازشکاری از نظر امام علی (ع)
با وجود امام سجاد(ع) چرا مختار به خون خواهی برخاست؟
توصیه های حضرت علی(ع) برای کسانی که نعمت های خدا را از دست می دهند؟
چرا به امام حسین(ع) اباعبدالله می‌گویند؟
چگونه بنی امیه عاشورا را به عنوان عید معرفی کردند؟
گناهی که مرگ را نزدیک‌تر می‌کند!
۴۰ حدیث نورانی درباره امام حسین (ع)
25 حدیث درمذمت دروغ ازفرمایشات پیامبر(ص) وائمه علیهم السلام:
احادیثی گهربار از حضرت علی(ع)
ماجرای شهادت حضرت علی (ع)

 

        آرشیو مطالب

اسفند ٩٥
خرداد ٩٥
فروردین ٩٥
اسفند ٩٤
بهمن ٩٤
دی ٩٤
آذر ٩٤
آبان ٩٤
مهر ٩٤
شهریور ٩٤
تیر ٩٤
خرداد ٩٤
اردیبهشت ٩٤
فروردین ٩٤
اسفند ٩۳
بهمن ٩۳
دی ٩۳
آذر ٩۳
آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
آبان ٩٢
مهر ٩٢
شهریور ٩٢
امرداد ٩٢
تیر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸

 

            پیوندها

آپلود عکس و فایل
وبلاگی برای خدا
قرآن به تفکیک موضوع
جستجوی کلمات و عبارات در قرآن
تفسیر مطالب علمی قرآن
شناخت عمر از کتب اهل سنت
دین و اندیشه (تبیان)
سایت حوزه
موسسه تحقیقاتی ولیعصر
سایت غدیر
سایتهای مذهبی
با آل علی هر کی در افتاد ور افتاد
مناقب و فضایل امیرالمومنین
وبلاگ چهره واقعی عمر
احادیث و روایات
سایت سنت
کتابخانه تاریخ ایران و اسلام
موعود
وعده صادق
شیعه آنلاین
شیعه نیوز
برده داری در اسلام
پاسخ به شبهه افکنان قران و اسلام
پرسش و پاسخ دینی
شمیم شیعه پاسخ به شبهات
غربت مادر سیلی خورده فاطمه
حدیث

 

        صفحات جانبی

- زندگینامه حضرت علی اکبر
- زندگی نامه حضرت حکیمه خواهر امام هادی
- زندگینامه حضرت ام البنین (س)
- زندگینامه حضرت نرجس
- زندگینامه حضرت نجمه
- زندگینامه حضرت معصومه
- زندگینامه سکینه دختر امام حسین
- زندگینامه ابوالفضل العباس
- زندگینامه زینب کبری
- زندگینامه حضرت محمد (ص)
- زندگینامه حضرت فاطمه (س)
- زندگینامه حضرت خدیجه (س)
- زندگینامه امام علی (ع)
- زندگینامه امام حسن (ع)
- زندگینامه امام حسین (ع)
- زندگینامه امام سجاد (ع)
- زندگینامه امام باقر (ع)
- زندگینامه امام صادق (ع)
- زندگینامه امام موسی کاظم (ع)
- زندگینامه امام رضا (ع)
- زندگینامه امام جواد الائمه
- زندگینامه امام هادی (ع)
- زندگینامه امام حسن عسگری
- زندگینامه امام مهدی (عج)
- روایات مربوط به اخر زمان

 
        لوگوی دوستان
..

اسناد امامت امام علی و شهادت فاطمه ع

 شناخت عمر بن الخطاب از منابع اهل سنت

 شيعه اميرالمومنين عليه السلام

نقد صحیحین

حديث اشک|اشعار اهل بيت (ع)

قرآن و اهل بیت تنها راه نجات

...

 
محمد ابی بکر از صلب ابوبکر فرزند علی

تولد و تربیت:
محمد بن ابوبکر (عبد الله) از قبیله بنی تمیم قریش، ملقب به «عابد قریش»
[1] در بیست‌ و پنجم ذی‌القعده سال دهم هجرت در مسیر کاروان حجه‌الوداع پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) از مدینه به مکه در مکانی به نام «بیدا»[2] چشم به جهان گشود. حضرتش چندی قبل از تولد، نوید ولادتش را به عایشه داده بود[3] و پس از تولد، بر وی نام نهاد.[4]



پدر محمد ابوبکر، صحابه پیامبر و نخستین خلیفه، هنگامی درگذشت که محمد دو سال و چند ماه بیشتر نداشت. مادرش اسماء بنت عمیس از زنان بزرگ صدر اسلام است و از زنان پاک روزگار خود بود. .

وی ابتدا همسر جعفربن ابی‌طالب و پس از شهادت جعفر، با ابوبکر بن ابی قحافه ازدواج کرد.حاصل این ازدواج، محمدبن ابی‌بکر بود.(استیعاب، ج 3، ص 1366.) اسماء پس از مرگ ابوبکر به ازدواج حضرت علی (علیه‌السّلام) درآمد.[5] که حاصل این ازدواج "یحیی بن علی بن ابی‌طالب" بود.(اسدالغابه، ج 4، ص 326.)

بدین سبب محمد بن ابی‌بکر در خانه حضرت علی (علیه‌السّلام) رشد و پرورش یافت. فقه و معارف و اندیشه‌هایش برگرفته از تعالیم ناب امام علی (علیه‌السّلام) بود و برای هیچ کس – از جمله ابوبکر – فضیلت علی (علیه‌السّلام) را قائل نبود.[6] بلکه در هنگام بیعت با آن بزرگوار عرض کرد:
«گواهی می‌دهم که تو امامی هستی که اطاعت تو واجب است ».
[7]

حضرت علی (علیه‌السّلام) نیز او را دوست می‌داشت و وی را «فرزند خود از صلب ابی‌بکر» شمرد. در نهج‌البلاغه به نقل از آن حضرت آمده است:
«او [محمد] دوست من بود و چون فرزندم او را پرورش داده بودم».
[8]

فضایل و عقاید:
بیشتر منابع تاریخ صدر اسلام به صداقت، دیانت و نجابت محمدبن ابی‌بکر اعتراف دارند. او یکی از پنج نفر خواص حضرت علی (علیه‌السّلام) بود.
[9]
احادیثی در منزلت محمد بن ابی‌بکر از ائمه‌اطهار (علیهم‌السّلام) نقل شده است؛ از جمله:
«عمار یاسر و محمدبن ابی‌بکر هرگز به گناه کردن و عصیان در پیشگاه پروردگار راضی نمی‌شدند».
«محمد بن ابی‌بکر در مقابل بیزاری جستن از پدرش ابوبکر با امام علی (علیه‌السّلام) بیعت کرد» «[محمد] اگر چه از اهل بیت (علیهم‌السّلام) نبود، ولی به مانند آن‌ها نجیب بود و میان خانواده خویش از همه پاک‌تر و نجیب‌تر بود».
[10]
محمد انسانی با ایمان و وظیفه‌شناس بود که حضرت علی (علیه‌السّلام) پس از شهادت او در مصر فرمود:

«خدا محمد را بیامرزد که هر چه توانست کوشید و تکلیف خویش را انجام داد».
[11]
محمد بن ابی‌بکر خیرخواه مردم بود که تنها بر خدا توکل می‌کرد. او شخصی انتقادپذیر بود و به مردم سفارش می‌کرد چنان‌چه عملی خلاف از وی سر زند به وی تذکر دهند.[12] او درباره خلفای سه‌گانه معتقد بود که حق امام علی (علیه‌السّلام) را در احراز حکومت زیرپا گذاشته‌اند و درباره خصوص عثمان معتقد بود وی از احکام خدا و سنت پیامبر اکرم عدول کرده است.[13]

فعالیت‌های سیاسی:
آغاز حضور محمد بن ابی‌بکر در صحنه فعالیت‌های سیاسی و نظامی در عَهد خلافت عثمان بود، اما برخی نویسندگان غربی از جمله مادلونگ،
[14] محمدبن ابی‌بکر را از توطئه‌گران علیه قتل عمر، خلیفه دوم آورده‌اند. که این سخن به اندک توجهی مردود است: زیرا وی در دوره عمر، نوجوانی سیزده ساله بیش نبود و منابع نخستین صدر اسلام چنین مطلبی را ندارند و احتمال چنین تصرفی در تاریخ با توجه به عداوت ایشان نسبت به حضرت علی و تابعان حضرتش که محمد هم از جملۀ آنان است، بسیار می‌باشد. خصوصاً که خود مادلونگ این قتل را به حضرت علی (علیه‌السّلام) هم نسبت داده است.
محمد بن ابی‌بکر پس از طی دوره نوجوانی و رسیدن به سن بلوغ،‌ به عنوان رزمنده در جنگ‌های دوره عثمان علیه غیر مسلمانان شرکت می‌کرد و یکی از مخالفت‌های او با عثمان در جنگ «صواری»
[15] بود که عثمان عبدالله بن سعدبن ابی‌سرح را به فرماندهی دریایی مسلمانان منصوب کرد در حالی‌که وی به حکم قرآن کافر بود.[16] و پیامبر اکرم خون او را مباح شمرد. اما وی به دلایل روشنی مخالف حکومت عثمان بود:
أ) عمل نکردن به کتاب خدا
[17]
ب) عمل نکردن به حق[18] و رعایت نکردن عدالت در میان صحابه؛ زیرا عثمان بسیاری از اقوام خویش چون مروان‌بن حکم را بر مسند امور مهم قرار داده و صحابه بزرگ پیامبر را به کار نگرفته بود.
ج) کنار نهادن سنن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و بی‌تفاوتی نسبت به امرایی که در نقاط مختلف قلمرو اسلامی به دلخواه خود عمل می‌کردند.
[19]
محمد در مدت چهل روز محاصره عثمان – که از هفتم ذی‌القعده تا هجدهم ذی‌الحجه سی و پنجم هجری به طول انجامید[20]- از نزدیک امور را زیر نظر داشت و بر عقیده خود مبنی بر مخالفت با عثمان اصرار می‌ورزید. حتی خواهرش عایشه که به قصد حج از مدینه خارج می‌شد، از محمد خواست که او را در سفر مکه همراهی کند، ولی وی از این کار سر باز زد. هم‌چنین او به درخواست (خاله‌اش) لیلی بنت عمیس مبنی بر همراهی‌ نکردن با محاصره کنندگان نیز پاسخ رد داد.[21] البته این مخالفت باعث نشد وی را بکشد بلکه فقط کناره‌گیری عثمان را می‌خواست اما بعضی قتل عثمان را به او نسبت داده‌اند. مثلاً گفته‌اند: او با چند نفر دیگر بر عثمان وارد شد و نخستین ضربه را وی بر عثمان وارد آورد.[22] و پس از آن «سوران بن حمران» و «عمرو بن حمق» ضربات نهایی را زده، وی را کشتند. یا او همراه سیزده نفر دیگر بر عثمان وارد شد و پس از آن اعتراض بر حکمرانی که بر مناطق مختلف گماشته بود، به یکی از آن سیزده نفر اشاره کرد تا به عثمان حمله کند.[23]
امّا نظریه حق اینست که اگرچه محمد بن ابی‌بکر در تحریک مردم علیه عثمان نقش داشته،‌ در جریان محاصره نیز به صورت فعال حاضر بود، ولی قاتل عثمان نیست، بلکه پس از بیرون رفتن محمد از نزد عثمان، قاتلان بر عثمان وارد شده، وی را به قتل رساندند. و بر این نظر دلایل متعددی وجود دارد اول اینکه: سخن غلام اُم‌حبیبه – همسر عثمان – که اظهار کرده بود: عثمان پس از خروج محمّد بن ابی‌بکر از نزد وی کشته شد، سپس در حالی که محمد از موضوع آگاهی نداشت، از آن غلام پرسید که چه اتفاقی افتاده است.[24]
و سخن عثمان مبنی بر رفتار مناسب محمد با وی به هنگام محاصره؛ ظاهراً هنگامی که عثمان در خانه خود محبوس بود، شورشیان و از جمله طلحه اجازه خروج از خانه را به وی نمی‌دادند، ولی محمد دستور داد که وی را آزاد به‌گذارند.[25]
سوم قانع‌شدن حضرت علی (علیه‌السّلام) پس از سؤال حضرت در خصوص گفته‌های همسر عثمان مبنی بر دست‌‌داشتن محمد در قتل عثمان و پاسخ محمد که گفت: «بر عثمان وارد شدم، او برایم از پدرم گفت من با او برخاستم به خدا سوگند من او را نکشتم و به او چنگ نزدم».[26] خصوصاً که حضرتش مخالف قتل عثمان بود و محمد از ایشان تبعیت می‌شود.
4) تأکید مورخان مختلف، چه از اهل سنت و چه شیعه، بر این نکته که محمد بن ابی‌بکر، عثمان را نکشت، بلکه در اثر سخنانی که بین آن‌ها رد و بدل شد محمد شرمگین شده از خانه عثمان بیرون رفت.
[27]

محمد و ناکثین جمل:
محمد بن ابی‌بکر ناکثین را سودجویانی می‌دانست که به بهانه خون‌خواهی عثمان اهداف خویش را دنبال می‌کنند و در خصوص آن‌ها می‌گفت:
«به خدا سوگند کسی جز آنان قاتل عثمان نیست».
[28]
پس از غارت بصره از سوی اصحاب جمل، حضرت علی (علیه‌السّلام) به جنگ با آنان مصمم شد و از مدینه به سمت عراق حرکت کرد حضرت از «ربذه» - منزلی بین راه مکه تا کوفه – هاشم بن عتبه را نزد ابوموسی اشعری والی کوفه فرستاد تا کوفیان را برای جنگ با ناکثین بسیج کند، ولی هنگامی که ابوموسی از این کار سرباز زد و ایشان را تهدید نمود، محمد بن ابی‌بکر و عبدالله بن عباس را به کوفه فرستاد و طی نامه‌ای ابوموسی را از حکمت کوفه عزل کرد.[29]
حضرت علی (علیه‌السّلام) پس از اینکه خبر موثقی درباره موفقیت یا عدم موفقیت محمد بن ابی‌بکر و ابن‌عباس در جلب حمایت مردم کوفه دریافت نکرد، از «ذی قار» امام حسن (علیه‌السّلام) و عماریاسر را به کوفه گسیل کرد که اینان سرانجام موفق شدند مردم را بسیج کرده به کمک آن حضرت بفرستند.[30]
در آستانه جنگ جمل که نیروهای دو طرف آماده نبرد می‌شدند، امام علی (علیه‌السّلام) محمد بن ابی‌بکر را به فرماندهی نیروی پیاده نظام انتخاب کرد. او در طول جنگ رشادت‌های فراوانی از خود نشان داد و ثور بن عدی یکی از فرماندهان سپاه جمل را از پای درآورد.[31] وی به دستور آن حضرت عایشه را با احترام فراوان همراه جمل زن دیگر از زنان بصره به مکه و از آنجا به مدینه برد.[32]

محمد و امارت مصر:
مهم‌ترین منصبی که به محمد واگذار شد، حکومت مصر از جانب امیرمؤمنان بود. او در اول رمضان سال 36 هجری به حکومت مصر برگزیده شد.
[33] حکومت مصر در ابتدای خلافت امام علی (علیه‌السّلام) به قیس بن سعد بن عباده و پس از وی به محمد بن ابی‌بکر رسید و هنگامی که کار مصر بر محمد مشکل شد و عزلت‌نشینان عثمانی بر وی شوریدند، حضرت بر آن شد که مالک اشتر را بر مصر بگمارد. خلوص نیت، دلیری، پارسایی و نجابت محمد عاملی در انتصاب وی بود، به طوری که حضرت علی (علیه‌السّلام) درباره او فرمود:

«او را فرزندی خیرخواه و کارگزاری کوشا و شمشیری برنده و ستونی بازدارنده می‌شماریم».
[34]
از دیگر عوامل انتخاب وی تمایل مصریان به محمد بود. به طوری که آنان نسبت به وی کمال محبت را داشته، ولایت او را بر خود از هر کس دیگری بهتر می‌دانستد. آنان در سال سی‌ و پنج هجری، ‌هنگامی که عثمان را محاصره کرده بودند، از عثمان خواستند محمد را به جای عبدالله بن ابی‌سرح بر مصر بگمارد.[35] ویژگی‌های پسندیده اخلاقی، مردم‌داری و انتقادپذیری محمد عامل دیگر انتصاب وی بود، چنان که در سخنرانی خود برای مردم مصر به آنان حق داد که از وی انتقاد کنند و عیبش را به او اظهار دارند.

محمد و جنگ صفین:
محمد بن ابی‌بکر در جنگ صفین که اندکی پس از انتصاب وی، مصر صورت گرفت.
[36] در سپاه امام علی علیه معاویه جنگید. او در جریان جنگ همراه حسنین (علیهما‌السّلام) در رکاب حضرت علی (علیه‌السّلام) قرار داشته و آن حضرت وی را فرمانده پیاده نظام، و به نقلی، فرمانده میسره سپاه خویش قرار داده بود.[37] وجود محمد در سپاه امام علی (علیه‌السّلام) نقطه قوتی به شمار می‌آمد و سپاه امام علی (علیه‌السّلام) در اشعار خود علیه شامیان این شعر را می‌سرودند:

«هان پاک، پسر پاک محمد بن ابی‌بکر همراه ماست».
[38]
شهادت محمد:
با توجه به وعده‌ای که معاویه عمروعاص برای حکومت مصر در قبال کمک وی در جنگ صفین داده بود پس از پایان جنگ صفین و با قصد انتقام، خصوصاً با مشکلاتی که محمد به علت شورش‌های پراکنده در مصر با آن‌ها مواجه بود، معاویه تصمیم گرفت تا مصر را به چنگ آورد و در پی این تصمیم با همکاری عده‌ای شورشی از جمله معاویة بن حدیج به او حمله کرد . برای این کار عمروعاص را با شش هزار مرد جنگی در شمال مصر متوقف نمود و نامه‌ای به محمد نوشت و او را متهم به قتل عثمان و تهدید به مرگ کرد.
محمد هم نامه‌ای برای حضرت علی (علیه‌السّلام) فرستاد و از حضرت دستور مقاومت گرفت و برای معاویه هم جوابی در خود نگاشت. حضرت هم تلاش نمود تا سپاهی گرد آورد و در پی آن مالک‌اشتر را که بسیار خبره و قوی‌تر از محمد در امور جنگ بود برای حکومت معرفی فرستاد که وی هم به شهادت رسید. و در جنگی نابرابر میان لشکر 6000 نفری معاویه و 2000 نفری محمد به فرماندهی کنانه بن بشر در منطقه «المسناة» سپاه محمد شکست را تجربه نمود و فرمانده را رایت از دست داد.
بیشتر منابع بر این عقیده‌اند که پس از شکست سپاه محمد در مقابل شامیان، اطرافیانش او را تنها گذاشته، متواری شدند و محمد به تنهایی به خرابه‌ای پناه برد و در آن پناهگاه توسط معاویة بن حدیج به شهادت رسیده سوزانده شد.
[39]
هم‌چنین گفته شده که او پس از متواری شدن اطرافیانش در خانه جبلة بن مسروق یا زنی از بنی­غافق پنهان شد و پس از آن در جنگ با معاویة بن حدیج و در میدان جنگ به شهادت رسید.[40] نیز نقل شده که عمروعاص وی را اسیر کرد و سپس به شهادت رساند.[41] تاریخ شهادت آن بزرگوار را ماه صفر سال 38 هجری دانسته‌اند.[42]

کاری از :سید حامد شریعت مداری





[1]- ابی‌محمد بن عبدالله دینوری، المعارف،‌ تحقیق دکتر ثروت عکاشه، قاهره، دارالمعارف، بی‌تا، ص 175؛ خیرالدین زرکلی، الاعلام؛ قاموس تراجم الاشهر الرجال و النساء، دارالعلم للملایین، 1986م، ج6، ص 220.
[2]- عزالدین علی بن اثیر، اسدالغابة فی معرفة الصحابه، قاهره، انتشارات المکتبة الاسلامیه، بی‌تا، ج 4، ص 324.
[3]- مامقانی، تنقیح المقال فی علم الرجال، نجف، مطبعة المرتضویه، 1352ق، ج2، قسمت دوم ص 58؛ محمدباقر مجلسی، بحارالأنوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، تصحیح محمدباقر محمودی، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بی‌‌تا، ج33، ص 563.
[4]- در عهد رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) رسم بر این بود که اصحاب در هفتمین روز تولد فرزندانشان او را نزد آن حضرت می‌بردند و ایشان بر آن‌ها اسم می‌گذاشت. بنگرید به: ابن‌شبه، تاریخ مدینة‌المنوره، تحقیق فهیم محمد شلتوت، قم، انتشارات دارالفکر، قم، 1410ق، ج4، ص 1303.
[5]- محمدبن سعد، طبقات الکبری، بیروت، دارالکتب، 1990م، ج8، ص 282؛ عبدالله بن مصعب زبیری،‌ نسب قریش، تحقیق ا. لیفی برونسال، قاهره دارالمعارف للطباعة و النشر، 1953م، ص 277.
[8]- سید رضی، نهج‌البلاغه، ترجمه محمد دشتی، قم، انتشارات مشهور، 1380ش، خطبه 67.
[9]- چهار نفر دیگر عبارت بودند از: هاشم بن عتیه، جعدة بن هبیره مخزومی، محمد بن ابی حذیفه و ابن ابی العاص؛ بنگرید به: محمد بن حسن طوسی،رجال الکشی، تصحیح حسن المصطفی، بی‌جا، بی‌تا، ص 63؛ مامقانی، تنقیح المقال، ج2، ص 57.
[10]- به نقل از امام محمدباقر و امام صادق علیهما‌السلام، بنگرید به: مامقانی، تنقیح المقال،‌ج2، ص 57؛ طوسی، رجال الکشی، ص 64؛ مجلسی، بحارالانوار،ج33، ص 585؛ شوشتری، محمدتقی؛ قاموس الرجال،‌ ج7، ص 496، مرکز نشر کتاب، 1386ق.
[11]- طبری، محمدبن جریر؛ تاریخ الامم و الملوک، ج4، ص 83، قاهره، مطبعة الدستقامه 1358ق.
[12]- ثقفی، الغارات،تحقیق جلال الدین حسینی ارموی، تهران ، انجمن آثار ملی 1383ش، ج1، ص 226؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج3، ص 203.
[13]- ابن ابی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج2، ص 92؛ علی‌بن حسین مسعودی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ترجمه ابوالقاسم پاینده، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1347ش، ج2، ص 15.
[14]- ویلفرد مادلونگ، جانشینی حضرت محمد (صلی‌الله‌علیه وآله) ترجمه احمد نهایی، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی، ص 101، 1377ش.
[15]- جمال‌الدین یوسف بن تغری بردی، النجوم الزاهرة فی ملوک مصر و القاهره، تحقیق محمدحسین شمس‌الدین، بیروت،‌ دارالکتب العلمیه 1412ق، ج1، ص 102 و ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ترجمه عباس خلیلی، تهران، مؤسسه مطبوعاتی علمی، بی‌تا، ج3، ص 196.
[16]- انعام/93.
[17]- ابن قتیبه دینوری، الامامة و السیاسه، تحقیق طه محمد الزینی، بیروت، دارالمعرفة للطباعة و النشر، بی‌تا، ج1، ص 44؛ ابن‌شبه، تاریخ مدینة المنورة، ج4، ص 288.
[18]- ثقفی، الغارات، ج 1، ص 284.
[19]- طبری‌، تاریخ الامم و الملوک، ج 3، ص 405.
[20]- احمدبن أبی یعقوب، تاریخ یعقوبی، ج2، ص 176، بیروت، داربیروت للطباعة، 1379ق.
[21]- طبری، تاریخ‌ الامم و الملوک، ج3، ص 417-418.
[22]- ابن‌سعد، طبقات الکبری، ج3، ص 73؛ ابن‌شبه، تاریخ مدینة المنوره، ج4، ص 1301؛ ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ترجمه محمد بن احمد مستوفی،‌ تصحیح طباطبایی مجد، تهران،1377ش، ص 382.
[23]- طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج3، ص 405.
[24]- ابن‌شبه، تاریخ مدینة‌المنوره، ج4، ص 1300.
[25]- طبری،‌تاریخ‌الامم و الملوک،‌ ج3،ص 411؛ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج3، ص 291.
[26]- ابن‌قتیبه، الامامة و السیاسة، ج 1، ص 47؛ ابن‌ عبدربه، عقد الفرید، ج4، ص 270.
[27]- ابن‌شبه، تاریخ مدینة المنورة، ج4، ص 1288؛ قرطبی، الاستیعاب،ج3، ص 423؛ ابن‌اثیر، اسدالغابة، ج4، ص 324؛ ابن‌قتیبه؛ ابن‌اثیر،‌ الکامل فی التاریخ،‌ ج3، ص 296؛ تاریخ ابن خلدون، ج1، ص 587، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران، موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی 1363ق.
[28]- شیخ مفید، الجمل و النصرة سید العترة فی حرب البصره، ص 239.
[29]- طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج3، ص 494، شیخ مفید، الجمل و النصرة سید العترة فی حرب البصره،‌ ص 239، بلاذری، احمدبن یحیی، انسان الاشراف، ج2، ص234 ، تحقیق شیخ محمدباقر محمودی، موسسه اعلمی مطبوعات 1386ق، تاریخ ابن‌خلدون، ج1، ص 600
[30]- بلاذری، انساب الاشراف، ج2، ص 234.
[31]- ابن‌اعثم، الفتوح، ص 434.
[32]- هندوشاه سمرقندی، تجارب السلف، تهران، کتابخانه طهوری، 1357ش، ص 45؛ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج4، ص 9.
[33]- ثقفی، الغارات، ج1، ص 224؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج3، ص 556؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج2، ص 393.
[34]- ثقفی، الغارات، ج1، ص 254؛ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج4، ص 33.
[35]- کندری، محمد بن یوسف؛ ولاة مصر، ص 51، تحقیق حسین نصار، بیروت، داربیروت للطباعة 1379.
[36]- پنجم شوال سال 36 هجری قمری، نصر بن مزاحم منقری، م 212، ترجمه پرویز اتابکی، تهران، انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی، چاپ دوّم، 1370 شمسی، ص 1.
[37]- عسقلانی، تهذیب التهذیب، ج9، ص 70.
[38]- منقری، وقعة صفین، ص293 تحقیق عبدالسلام محمد هارون ، قم، موسسه العربیه الحدیثه،1382ق؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج3، ص 112.
[39]- ابن‌شبه، تاریخ مدینة المنوره، ج4، ص 1285.
[40]- عسقلانی، تهذیب التهذیب، ج9، ص 70؛ تاریخ ابن خلدون، ج1، ص 634؛ تاریخ الامم والملوک، ج4، ص 80.
[41]- قرطبی، الاستیعاب، ج3، ص 423؛ عسقلانی، تهذیب التهذیب، ج9، ص 70.
[42]- الغارات، ج1، ص 285؛ دمیری، قرطبی،‌الاستیعاب، ج3، ص 422.
| ٢:٥٢ ‎ق.ظ - یکشنبه ٢٤ امرداد ۱۳۸٩
+ نظرات ()
 
        منوی اصلی
خانه
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
 
        درباره وبلاگ

 
         نویسندگان

 
       موضوعات مطالب
احادیث و روایات(٢۸۸)
تشیع و تاریخ(۱٩٩)
تاریخ و عاشورا(٦٠)
نگارخانه(٥٠)
اسناد شهادت حضرت زهرا(۳٧)
اسناد امامت امام علی ازکتب اهل سنت(٢۸)
زندگی نامه امام علی(٢٦)
ادعیه و زیارات(٢٦)
عایشه(٢۳)
شعر مذهبی(٢٠)
قرآن(۱٩)
دانلود(۱۸)
دانش و کرامات امام علی(۱٥)
روایات اهل سنت درباره عمر(۱٤)
داستان(۱٤)
وهابیت(٧)
جنایات سپاه اعراب(٧)
اسناد شهادت پیامبر(٤)
حفصه(۳)
تقویم و اعمال ماه رجب(٢)
اسناد امامت امام علی ازکتب اهل سنت(٢)
مهدویت(۱)
جنایات سپاه اعراب(۱)
 
       سایر امکانات

  RSS 

POWERED BY
PersianWeblog.COM

 قالب غدیر

.... ..

اسناد امامت امام علی و شهادت فاطمه ع
لوگو وبلاگ
...
...

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

... ... ...

.... .... ...
.
.
...
 ...

زیارت عاشورا

ذکر کاشف الکرب

دعای عظم البلا

...

 

 ... Online User ...

 


تمامی حقوق محفوظ می باشد!

www.amiremomenin.persianblog.ir- Designed By shahrooz tehrani