ده آیین پاکیزگی که خداوند به ابراهیم (ع) آموزش داد /حدیث

آن‏گاه که خداوند او را به رؤیاى ذبح نیاى عرب، اسماعیل، آزمود و وى این آزمون را به درستى پشت سر نهاد و تسلیم فرمان خدا شد و آهنگ انجام دادن خواسته او کرد، خداوند به پاداش صدق و راستى و عمل او برایش چنین مقرّر ساخت که «من تو را براى مردم، امام قرار مى‏‌دهم» و آیین حنیفى را که همان پاکى و طهارت است، بر او فرو فرستاد.

این طهارت، ده چیز است: پنج مورد از آن در سر، و پنج مورد دیگر در تن.

امّا آن پنج مورد که در سر است، عبارت‏ند از: گرفتن سبیل، واگذاردن ریش، کوتاه کردن موها، مسواک زدن، و خلال کردن.

آن پنج مورد که در تن است نیز عبارت‏ند از: تراشیدن موهاى بدن، ختنه کردن، کوتاه کردن ناخن‏ها، غسل جنابت، و طهارت گرفتن با آب.

این، همان آیین حنیفِ پاکى است که ابراهیم آورد و نه نسخ شده است و نه تا روز قیامت نسخ خواهد شد. این معناى کلام خداوند است که فرمود: "از آیین حنیف ابراهیم، پیروى کن."

متن حدیث:

الإمام الصادق علیه‏‌السلام؛ - فی قَولِهِ تعالى « وَ إِذِ ابْتَلَى إِبْرَ هِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَـتٍ »: إنَّهُ مَا ابتَلاهُ اللّه‏ُ بِهِ فی نَومِهِ مِن ذَبحِ وَلَدِهِ إسماعیلَ أبِی العَرَبِ، فَأَتَمَّها إبراهیمُ وعَزَمَ عَلَیها وسَلَّمَ لِأَمرِ اللّه‏ِ ، فَلَمّا عَزَمَ، [ قالَ] اللّه‏ُ تَعالى ثَواباً لَهُ لِما صَدَقَ وعَمِلَ بِما أمَرَهُ اللّه‏ُ: «إِنِّى جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا» ، ثُمَّ أنزَلَ عَلَیهِ الحَنیفِیَّةَ، وهِیَ الطَّهارَةُ، وهِیَ عَشَرَةُ أشیاءَ : خَمسَةٌ مِنها فِی الرَّأسِ ، وخَمسَةٌ مِنها فِی البَدَنِ ؛ فَأَمَّا الَّتی فِی الرَّأسِ : فَأَخذُ الشّارِبِ ، وإعفاءُ اللِّحى ، وطَمُّ الشَّعرِ ، وَالسِّواکُ ، وَالخِلالُ .
وأمَّا الَّتی فِی البَدَنِ ؛ فَحَلقُ الشَّعرِ مِنَ البَدَنِ ، وَالخِتانُ ، وتَقلیمُ الأَظفارِ ، وَالغُسلُ مِنَ الجَنابَةِ ، وَالطَّهورُ بِالماءِ .
فَهذِهِ الحَنیفِیَّةُ الطّاهِرَةُ الَّتی جاءَ بِها إبراهیمُ ، فَلَم تُنسَخ ولا تُنسَخُ إلى یَومِ القِیامَةِ ، وهُوَ قَولُهُ : « وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَ هِیمَ حَنِیفًا».



«وسائل‌الشیعه،ج 2،ص117-بحار،ج12،ص56- دانش نامه احادیث پزشکی،ج1،ص534»
/ 0 نظر / 76 بازدید